چند بار خوندمش ... ته تهش يه دلتنگي بود ... نه از جنس اين دلتنگي ها .. نه ... يه دلتنگي كه بد جوري انگاري جاش مي سوزه ...
مي دوني .. راستشو بخواي ... لطافت اين جمله ها .. به خصوص سه كلمه آخر ... به چهره سرد نويسنده اش نمياد ... نه .. باور كن كه نمياد ..
كاش هميشه همينقدر مهربون باشي .... هميشه همينقدر خودت باشي ....

سلام
''ومن بانوي ارديبهشت با توت آغاز مي شوم''
زيبا بود وانگار طبيعت از رخوت در اومده ! موفق باشي.

چقدر دوستت دارم...تنهاي من!
همه حرفهايت را مي شنوم...من هم حرفها زده ام و باز هم من گفته ام...تو هم شنيده اي...مي دانم كه شنيده اي...اين ها كه گفتي پاسخ حرفهاي من بود...
تا اردي بهشت منتظرت مي مانم...زود تر بيا...

سلام.مرسي از لطف هميشگيت..مي دوني اصولا من نه نوشتنم چيزي به اين دنيا اضافه ميكنه و نه ننوشتنم چيزي از اون كم...اصولا بود و نبودم غير از خودم به حال هيچ كس تفاوتي نداره..بلكه نبودم بهترم هست.

سلام .
و دریا .
هر بار که به تو میرسم نا خودآگاه فاصله اتومبیل تا خیسی تو را بی چشم میآیم ... بی چشم که نه ... فقط تو را میبینم . میبینم که چگونه سخاوتمند همه را خیس میکنی . همه را ... دیدار اردیبهشت هم خوب است هر چند برای رسیدن به تو در اردیبهشت مه زیادی را باید شکافت . خورشید که طلوع میکند همه چیز نو میشود کنار تو ... همه چیز حتی من را نو میکنی .
تا درودی دوباره بای بای.

هنوز دوست داشتنتان جاي شكر دارد...
پيوند آدم ها سست مي شود وقتي ارتباطها يك طرفه بماند...
مراقب خودت باش.

منو ببخشيد.

دیدی آنروزها به کام ... نبود . و اندوه مسکین مشترک تا پهنه گسترده ...

تيام اين آهنگ رو خيلي دوست داره... يه طورايي لذت مي بره ... بعضي وقتا هم آروم مي شه و به خواب مي ره....

يكي از با معرفتتربن ها هستيد برام. و بسيار مورد احترامم. در خصوص راه اندازي يك وبلاگ ديگه يك كمك كوچك ميخوام. اونم ميخوام كه يك ويلاگ ديگه با قالبي شبيه به همين يكي بسازم. اما انتقالش رو بلد نيستم. و همينطور آرشيوم رو. البته به صورت لينك شايد بشه. آيا ميشه قالبي شبيه به همين كه دارم در پرشين بلاگ، يكي در بلاگ اسپات داشته باشم؟ قبلن ممنون ميشم براي راهنماييتون

سالياني است كه بر پنجره عاطفه ام گل يخ مي رويد
پيش از اين ها يكبار لاله اي شعله كشيد
دل سرما زده آتشكده شد.
مرسي از صداي قدم هات

آهنگ روي وبلاگتون حرف نداره
شعراتون بي نظيره
بازم مي يام

به تو گفتم نگران كه پر از تشويشم
چه شود آخر كار؟
و تو گفتي آرام
كه خدا نزديك است
پاسخي نرم و لطيف
كه به من آن دم داد
همه ي دنيا را

اگه راست میگویی بیا
بیا و ثابت کن که هستی

صداي پاي تو كه مي روي
و صداي پاي مرگ كه مي آيد
ديگر چيزي نمي شنوم...

ابر بارنده به دريا مي گفت من نبارم تو كجا دريايي
در دلش خنده كنان دريا گفت ابر بارنده تو خود از مايي

من دستهايم را به نشانه تسليم بالا برده ام
و تو همچنان قلبم را نشانه مي روي

چشمان مرا به چشم هايش گره زد
بر زندگيم رنگ غم و خاطره زد
او رفت ولي نه طبق قانون وداع
يكبار فقط به شيشه پنجره زد

شهر
بگذشته
از هیاهوی روز
و ایستاده خاموش
تا نفسی تازه کند.
و ستاره های کال را
بر شاخه
های ظلمت ِ شب می نگرد.
همچون من
که آرام
در گهواره ی خاموش ِ شب
بیدار نشسته ام.
و اگر شب نبود
کدامین زمان
من
آسوده خاطر
و بدور از هر غوغایی
به تو
می اندیشیدم!

تازگی ها
از تمام کارهایم
می گذرم
تا ساعات بی کاری ام را
به تو
بیندیشم.

من همين يك نفس از جرعه جانم باقيست
آخرين جرعه اين .... را تو بنوش

سلام دوست عزيز
رد پاهاي قشنگ شعراتو توي وبلاگم ديدم
متاسفم كه توي پر تنش ترين روز وبلاگم بهم سر زدي
اينترنتم قطع شد وگرنه حتما كامنتاتو بي جواب نمي ذاشتم
شعر آخرت فوق العاده بوده
كلامت كلام شعره و عاليه
دلم مي خواد دوستيمو با شما ادامه بدم
البته من كه از همين الان كم آوردم
اعتراف مي كنم و دستامو به نشانه تسليم بالا مي برم
بازم مي يام

به خانه من اگر آمدي اي مهربان
چراغ بياور و دريچه اي كه از آن به ازدحام كوچه خوشبختي بنگرم.