خيلي وقته اينطوري ننوشتم. اصلا هم نمي دونم امشب چي شده كه دوست دارم بشينم و عين اون قديم ترا، مث شبهاي گرم تابستون روي پشت بوم، راحت دلمو بسپرم به قلم.

يه نسيم خنكي داره مي وزه! آخي. كاشكي شما ها هم بيدار بودين و حسش مي كردين. ماه؟؟ نيستش. همين الان رفتم دم پنجره. يا پشت ابره ( آخه يه عالمه ابر سفيد و تپلي تو آسمونه) يا اينكه اصلا نيستش. چيه خوب! تقويم دم دستم نيست ببينم چندم ماه قمريه.

مي گما اين جور شبا دلش يه موسيقي خوب مي خواد. من خودم اصلاني رو مي پسندم. دوست ندارم زياد ساز كوبه اي داشته باشه. خلافش هم سنگين نيست. فيلم هم كه نه. موجود نيست. گيشه ها بسته و پرده ها پايين. آهان! يادم اومد. امشب فيلم معين رو داد. اهه! منظورم اون معين نيست. معين خودمون. نامزد انتخابات. اميدوارم كسي از ستاد نسيم اينجا نباشه. زياد خوب نبود. يه مصاحبه دو نفره. سعيد حجاريان با مشكلات تكلمي خاص خودش (خدا بانيانش رو يه جزاي عملشون برسونه) و خود دكتر. بهتر از اينها مي تونست باشه. بعدشم كه دكتر قاليباف اومد شبكه دو برنامه زنده. انصافا سوتي نداد. خوب بود.

گرسنمه. يه كيك تو كيفم هست. مال عهد قديم. تاريخش كه مي گه سالمه. خدايا دست خودت! شب خوبي نيست براي مردن!!